Տավուշյան շյաքյար, շյարբյաթ, արթյար թողարկում



Ոնց որ ասում են՝ «թունելի էն ղրաղին ուրիշ աշխարհ ա, էս ղրաղին՝ սամսեն ուրիշ աշխարհ»։ Ամբողջ հանրապետությունը տոնում է իր Վարդավառը․ իսկ մենք, դե իհարկե, պիտի տարբերվենք․ մենք նշում ենք մեր ՎՐԹԻՎՈՐԸ։

«Ես մտածում եմ՝ եթե մենք հեթանոս էինք մնացել, ապա իջևանցիք կոֆեի աստվածություն էին ունենալու՝ Բամբաս անունով»։



Մենք այն եզակի ազգերից ենք, որոնք ունեցել են հյուրընկալության աստված. խոսքը Վանատուրի մասին է: Եվ քանի որ մենք հյուր գնալ շատ ենք սիրում, ըստ այդմ՝ այսօր կսկսենք հենց այդ թեմայից:



Հըլբաթ շատերիդ մանկությունը անցկըցած կըլի սարըմ․ էն որ ամառային արձակուրդնին դեռ չսկսած ծեզ ճանգըմ ին, տյնըմ տատի հետ ու հայդա՜՝ ղրգըմ սարը․․․
Դե գիտեք՝ սարի կաթը, մածունը, հացն ու ջուրը ուրիշ են՝ անմահական։

Կադրից դուրս. ՏավուշTV-ի՝ «ՀայԲույս» փառատոնի մասին ռեպորտաժը՝ Հրանտ Ղազումյանի աչքերով: