Մեկ տարի առաջ զոհվեց Պավլիկը՝ «Հավերժ չեմպիոնը»

Աչաջուր գյուղից Պավել Աբազյանը հավերժի ճամփան բռնեց 1 տարի առաջ՝ 2023 թվականի հունվարի 19-ին՝ Ազատ գյուղի զինվորական կացարանում բռնկված հրդեհի պատճառով։ Նա ընտանիքի միակ որդին էր։ Պավլիկը մինչ ծառայության գնալը սովորում էր Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանում, զուգահեռաբար զբաղվել է կարատեով՝ ավելի քան տասը տարի։

Նրա մարզիչը պատմում է, որ Պավլիկը մի շարք միջազգային մրցույթներերի հաղթող էր, նա ոչ միայն իր լավագույն աշակերտներից էր, այլ նաև ամբողջ Հայաստանի լավագույն մարզիկներից մեկը։ «Անկրկնելի մարդ էր, բոլորից տարբերվում էր, համեստ էր ու շատ ուժեղ», – ասում է մարզիչը։

Հիշեցնենք, որ 2023 թվականի հունվարի 19-ին՝ ժամը 01:30-ի սահմաններում, հրդեհ էր բռնկվել Գեղարքունիքի մարզի Ազատ գյուղի տարածքում տեղակայված ՀՀ ՊՆ N զորամասի ինժեներասակրավորային վաշտի կացարանում: Հրդեհի հետևանքով զոհվել էր 15 զինծառայող։




Տղերքը․ Արթուր Հովսեփյան

«Ունենալ հզոր, բանիմաց, մեր Հայրենիքին ու բանակին նվիրված մարտիկներ. սա Արթուրի առաջին և ամենանվիրական երազանքն էր»։

Նրա համար բանակն ու Հայրենիքը միշտ առաջին տեղում էին. «Տղերքը» հաղորդաշարի մեր այսօրվա թողարկումը փոխգնդապետ Արթուր Հովսեփյանի մասին է։

Արթուր Հովսեփյանը ծնվել է 1987թ. Տավուշի մարզի Սևքար գյուղում: Սովորել է Սևքարի միջնակարգ դպրոցում, այնուհետեւ 2004թ. ընդունվել է Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտ: 2008թ. ավարտել է ինստիտուտը գերազանց առաջադիմությամբ՝ որպես հրետանավոր: Ինստիտուտն ավարտելուց հետո մի շարք զորամասերում զբաղեցրել է տարբեր պաշտոններ:

2018թ. սեկտեմբերին կազմավորվել է Իջևանի հակատանկային N զորամասը, որի առաջին հրամանատար է նշանակվել Արթուր Հովսեփյանը: Նորաստեղծ զորամասի կայացման գործընթացն ամբողջությամբ կազմակերպել է փոխգնդապետ Հովսեփյանը և կարճ ժամանակահատվածում կարողացել է այն դարձնել մարտունակ զորամաս: Իր ծառայության ընթացքում պարգևատրվել է բազմաթիվ շքանշաններով և պատվոգրերով:

Հակատանկային զորամասի հրամանատար, փոխգնդապետ Հովսեփյանը 2020թ. սեպտեմբերի 30-ին մեկնել է Արցախ, մասնակցել հյուսիսային ռազմաճակատում ծավալված գործողություններին: Նրա վարպետության ու սխրանքի շնորհիվ 2020 թվականի հոկտեմբերին Արցախի հյուսիս-արևելքում հաջողվել է կանգնեցնել թշնամու հարձակումը։ Ոչ մի վայրկյան պարտության կամ նահանջի մասին չմտածելով՝ մարտի դաշտից նա հուսադրում էր բոլորին․ «Երբեք չմտածեք, որ պարտվելու ենք»։

Հրետանու կրակով ոչնչացրել է թշնամու շուրջ 17 միավոր զրահատեխնիկա եւ մեծաթիվ կենդանի ուժ: Զոհվել է 2020 թ․ հոկտեմբերի 13-ին, Մատաղիսում:

Արցախի Հանրապետությանը մատուցած ծառայության համար Արթուր Հովսեփյանը հետմահու արժանացել է  «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճան շքանշանին:

Որպես իսկական, նվիրված հրամանատար՝ փոխգնդապետը մինչև վերջ իր զինվորի կողքին էր՝ նվիրումի կյանքը կնքելով նաև մեծագույն զոհաբերությամբ՝ հանուն իր տղերքի և հանուն Հայրենիքի։




Տղերքը․ Ժորա Փարսյան

Հանգիստ, համեստ, լուռ, հոգատար ու նվիրված․ այսպիսինն է նա մնացել ու կմնա իր հարազատների սրտում՝ որպես հանուն շատերի կյանքի իր կյանքը նվիրած հերոս։ «Տղերքը» հաղորդաշարի այս թողարկման մեջ պատմում ենք տավուշեցի Ժորա Փարսյանի մասին։

Ժորա Փարսյանը ծնվել է 2001 թ․ հունվարի 12-ին, Իջևան քաղաքում։ 2006 թ․-ից հաճախել է թիվ 5 միջնակարգ դպրոցը։ 2012 թ․-ից դասերին զուգահեռ հաճախել է «Ավանդույթ» երաժշտական դպրոց՝ դհոլի բաժին։ Մասնակցել է բազում փառատոնների և վերադարձել հաղթանակներով։

2015 թ․ ուսման է անցել Իջանի տարածաշրջանային պետական քոլեջի «Ֆինանսներ» բաժնում։ Ավարտել է 2018 թ․՝ գերազանցության դիպլոմով՝ հետագայում բուհ դիմելու նպատակով։ Մասնակցել է Տավուշի մարզի հրաձգության մրցաշարին, գրավել առաջին տեղը։

2019 թ․ հուլիսի 19-ին ծառայության է անցել Սիսիանում, եղել է սերժանտ։ 2020 թ․ սեպտեմբերի 8-ին տեղափոխվել է Արցախ։ Մարտնչել է Ջրականում, Վարանդայում, Հադրութում, որտեղ էլ անմահացել է հոկտեմբերի 14-ին։

Ինչպես շատ-շատերը 44-օրյա պատերազմի ծանր օրերին, այնպես էլ Ժորան կռվի դաշտում կատարեց իր ընտրությունը՝ Հայրենիքն ու իր հայրենակիցների կյանքերը վեր դասելով սեփականից։




Տղերքը․ Նարեկ Բալասյան

«Ինքն իր տեղով ուրախություն էր, փոթորիկ․․․»։ Մաքուր սրտով, հավատարիմ, միշտ ու ամենուրեք հասնող․ այսպես են հիշում Նարեկին բոլորը՝ ընտանիքը, ընկերները, ուսուցիչները․․․ Իսկ զինակից ընկերները բազմիցս վկայում են սխրանքների և փրկած կյանքերի մասին։




Տղերքը․ Շիրակ Գասպարյան

«Մի թող, որ դարիդ սև արատներով հոգիդ վարակվի և ննջի անարգ․․․», – այս տողերը գրել ու դրանց հավատարիմ մնալ էր կարողացել մեր այսօրվա հերոսը՝ Շիրակ Գասպարյանը։

Ապրել իսկական արժեքներով և զոհաբերել ամենաթանկը, զոհաբերել վստահ ու գիտակցաբար՝ ասելով, որ «առանց զոհաբերության երբևէ հաղթանակ չի կերտվել»․ այսպիսինն է Շիրակի կյանքի ու նահատակության նկարագիրը։

Տղերքը հաղորդաշարի առաջին թողարկումը.



Շիրակ Գասպարյանը ծնվել է 1998 թ․, Տավուշի մարզի Աչաջուր գյուղում։ Շիրակը տան փոքր զավակն էր, ում ծնունդը երկար սպասված է եղել։

2005 թ․ ընդունվել է Աչաջրի Հրանտ Թամրազյանի անվան միջնակարգ դպրոցը։ 2016 թ․ ավարտում է դպրոցը, ապա ընդունվում ԵՊՀ ԻՄ Պատմության բաժին։ 2020 թ․ բուհն ավարտել է բարձր առաջադիմությամբ։ Հաջողությամբ հանձնելով քննությունները՝ ավելի քան 15 բուհից հրավեր է ստացել, բայց ընտրել է Չեխիայի Կարլովի անվան համալսարանը։

Շիրակը նախընտրեց ծառայել բանակում՝ իր պարտքը հանձնել Հայրենքին, այնուհետև միայն մեկնել Չեխիա։

Ծառայության է մեկնել 2020 թ․ հուլիսի 29-ին, ծառայության է անցել Ջրականում՝ Մեխակավանում։ Մի քանի ամսում ստացել է սերժանտի կոչում։ Պատերազմին մասնակցել է առաջին իսկ օրից։ Շիրակը նահատակվել է թշնամու հրազենի կրակոցից։ Նրան զինվորական կարգով հողին են հանձնել հայրենի գյուղում՝ Աչաջրում։

Շիրակ Գասպարյանն իր ցուցաբերած քաջության ու մեծ նվիրումի համար հետմահու պարգևատրվել է «Արիության համար» մեդալով։

Շիրակենց տան բակում՝ Աչաջուր գյուղի մեջ, նրա ընտանիքի և հատկապես հոր ջանքերով այժմ վեր է բարձրանում նրա երազանքը՝ փոքրիկ եկեղեցին, որտեղ այցելուների աղոթքները նրանց էլ ավելի կմոտեցնեն այն անմահությանը, որին խորապես հավատում էր Շիրակը․․․

 




«Ախպերս ու ես» ներկայացումն Իջևանում՝ 44-օրյա պատերազմում անմահացած Մանվել Գալստյանի հիշատակին

«Մանվելի շունչը, ներկայությունը կա հենց այս դպրոցում, և նրան նվիրված ներկայացումն էլ ցանկացանք խաղալ իր կրթօջախում»․ «Ախպերս ու ես» ներկայացումը և «Մանվելը» գրքի շնորհանդեսը՝ Իջևանի համար 4 հիմնական դպրոցում։
Դեկտեմբերի 6-ին կայացել է հուշ-ցերեկույթ՝ նվիրված Արցախյան 44-օրյա պատերազմում անմահացած Մանվել Գալստյանին։ Միջոցառման ընթացքում տեղի է ունեցել նրա կյանքի մասին պատմող «Մանվելը» գրքի շնորհանդեսը, այնուհետև ներկայացվել է «Ախպերս ու ես» խորագրով ներկայացումը՝ բեմադրված «Էլ Մար» ստուդիայի կողմից։



Մանվելը ծնվել է 2002 թ., Իջևանում: Ծրագրավորողի իր ուսումը կիսատ թողնելով՝ մեկնել է զինվորական ծառայության, տեղակայվել Ջրականում: Լինելով ընդամենը 2 ամսվա ծառայող՝ արիաբար կռվել է ոսոխի դեմ: Զոհվել է հանուն Հայրենիքի 2020 թ. հոկտեմբերի 9-ին՝ փրկելով շատ հադրութցիների:
Մանվել Գալստյանը հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով:



Մեզ բացակա չդնեք․ անմահացած տղաներին նվիրված խաչքարի բացում Իջևանի թիվ 5 դպրոցի բակում

Հիշատակի հուշարձանը յուրաքանչյուր դպրոց մտնողի հիշեցնելու է անմահության մասին․
Նարեկ Բալասյան, Դավիթ Առուստամյան, Ժորա Փարսյան, Լենտրուշ Գյոզալյան, Էդգար Սարգսյան, Արամ Ղուլարյան, Դավիթ Մարտիրոսյան, Վահե Ղազարյան։



«Հայ մայրը, երբ գրկում է զավակին, ասում է՝ կյանքս կտամ հանուն քեզ, կմեռնեմ առանց քեզ։ Բայց մեր որդիներն ավելի հզոր էին։ Նրանք իրենց կյանքը տվեցին ոչ թե միայն մեզ, այլ Հայրենիքին»։
Իջևանի թիվ 5 հիմնական դպրոցի բակում բացվել է դպրոցի՝ 44-օրյա պատերազմին մասնակցած ու զոհված 8 շրջանավարտների հիշատակին նվիրված խաչքար։



Աճարկուտում բացվեց անմահացած Դավիթ Շահնազարյանի կիսանդրին

Նոյեմբերի 7-ին իր հայրենի Աճարկուտ համայնքում բացվել է Արցախյան 44-օրյա պատերազմում անմահացած Դավիթ Շահնազարյանի կիսանդրին: Բացման միջոցառման ընթացքում ներկայացվել է նրա կյանքն ու մարտական ուղին:


Պատերազմի ընթացքում Դավիթն իր արժանի կռիվնէ տվել թշնամու դեմ՝ մարտնչելով մինչև վերջ: Զոհվել է Շուշիի մատույցներում:



Հավերժ փառք և խոնարհում. խաչքարի բացում՝ խաշթառակցի հերոսների հիշատակին

«Այս տեղը մեզ համար սրբավայր է…»



Նոյեմբերի 6-ին Խաշթառակ համայնքում տեղի է ունեցել Արցախյան 44-օրյա պատերազմում նահատակված խաշթառակցիների հիշատակին նվիրված խաչքարի բացման արարողությունը: Միջոցառման ընթացքում ներկայացվել է զոհված խաշթառակցիների կյանքն ու մարտական ուղին:



Կյանքդ՝ կյանքիս համար․ խաչքարի բացում Գանձաքարում

Կյանքդ` կյանքիս համար, կյանքս` կյանքիդ գնով…
Նոյեմբերի 1-ին Գանձաքար համայնքում տեղի է ունեցել Արցախյան 44-օրյա պատերազմում զոհված գանձաքարցիներին նվիրված խաչքարի բացման արարողությունը։


Արարողության ավարտին ներկաները խոնարհվել և ծաղիկներ են դրել հանուն Հայրենիքի իրենց կյանքը զոհաբերած մեր հերոսների հիշատակը հավերժացնող խաչքարի մոտ։
Հավերժ փառք իրենց կյանքը Հայրենիքին նվիրած մեր տղաներին։