«Միշտ ասել եմ, որ ինձ նման յուրաքանչյուր աղջիկ Աշոտի նման եղբայր պիտի ունենա․․․»․ ասում է նրա քույրը՝ Անի Վարդապետյանը։
«Տղերքը» հաղորդաշարն այսօր պատմում է 44-օրյա պատերազմում անմահացած տավուշեցի Աշոտ Վարդապետյանի մասին։
Աշոտի հերոսացման մասին պատմել են իր ընկերները, իր հրամանատարները․ դժվարին մարտից առաջ ավագ ընկերները, իմանալով, թե ինչ է իրենց սպասվում, անգամ հորդորել են՝ «կարող ես՝ խուսափի՛ր, մի՛ գնա», բայց նա չի երկմտել․ «որտեղ իմ ծառայակիցներն են, այնտեղ էլ ես պիտի լինեմ»։
Աշոտ Վարդապետյանը ծնվել է 2000թ. Տավուշի մարզի Աչաջուր գյուղում։
2006-2018 թվականներին սովորել է Հրանտ Թամրազյանի անվան միջնակարգ դպրոցում։
Դպրոցական տարիներին հաճախել է շախմատի, 8 տարի հաճախել է ֆուտբոլի։ Խաղեր է ունեցել Հայաստանի Հանրապետության տարբեր մարզերում, ինչպես նաև Վրաստանի Հանրապետությունում։ Դպրոցն ավարտելուն պես մեկնել է զինվորական ծառայության։
Ծառայել է Լեռնային Ղարաբաղում՝ «Մարտունի 2»-ում։ Պատերազմի օրերին տեղափոխվել է Արցախի հարավային սահման:
Հարազատների հետ վերջին անգամ խոսել է հոկտեմբերի 25-ին, ընկել է մեկ օր անց՝ հանուն Հայրենիքի:
Աշոտ Վարդապետյանը հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական ծառայություն», «Մարտական խաչ» և «Գթության մայր» մեդալներով: