«Եթե գիտեք՝ ինչ պետք է անել և ինչպես արձագանքել արտակարգ իրավիճակների ժամանակ, Դուք կարող եք մարդկային կյանքեր փրկել, առաջին հերթին՝ Ձերն ու մերձավորներինը»․ Արտակարգ ալիք
«Օգնություն պարգևող ձեռքերն աղոթող շուրթերից սուրբ են»․ Ռ. Ինգերսոլ
Սեպտեմբերի երկրորդ շաբաթ օրն ամբողջ աշխարհում նշվում է որպես Առաջին օգնության համաշխարհային օր: Դրա նպատակն է բարձրացնել կյանքեր փրկելու համար առաջին օգնության գիտելիքների ու հմտությունների կարևորության վերաբերյալ իրազեկությունը, ինչպես նաև ջատագովել, որ դրանք հասանելի լինեն յուրաքանչյուրին:
ԱՌԱՋԻՆ ՕԳՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ԴԻՄԱԿԱՅՈՒՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ՔԱՅԼՆ Է
Այսօր՝ սեպտեմբերի 12-ին, Առաջին օգնության համաշխարհային օրն է։ Աղետի, վթարի կամ առողջական հանկարծակի խնդրի առաջին րոպեներին տուժածի կողքին միշտ չէ, որ բժիշկ է լինում։ Հաճախ այնտեղ ընտանիքի անդամն է, ուսուցիչը, աշակերտը, հարևանը, վարորդը կամ պարզապես պատահական անցորդը։ Նրա գիտելիքից, պատրաստվածությունից և ճիշտ գործողությունից կարող է մարդկային կյանք կախված լինել։ Առաջին օգնությունը միայն վիրակապ դնելը կամ սրտի աշխատանքը վերականգնելու փորձը չէ։ Այն նաև վտանգը ճիշտ գնահատելու, շտապ օգնություն կանչելու, խուճապը զսպելու, տուժածին հետագա վնասից պաշտպանելու և մասնագիտական օգնության հասնելուն նպաստելու կարողությունն է։
Հատկապես Տավուշում՝ սահմանային վտանգների, երկրաշարժերի, սողանքների, ջրհեղեղների, հրդեհների, ճանապարհատրանսպորտային պատահարների և այլ ռիսկերի պայմաններում, առաջին օգնության իմացությունը պետք է դառնա յուրաքանչյուր ընտանիքի, դպրոցի, աշխատավայրի և համայնքի անվտանգության մշակույթի անբաժանելի մասը։ 2026 թվականի օրվա միջազգային թեման է՝ «Առաջին օգնությունը միգրացիայի համատեքստում», իսկ ուղերձը՝ «Ճանապարհին, բայց ոչ միայնակ»։ Այն հիշեցնում է, որ տեղահանված, գաղթող կամ ճանապարհին գտնվող որևէ մարդ առողջական արտակարգ իրավիճակում չպետք է մնա անօգնական։ «Դիմակայուն Տավուշ» նախաձեռնությունը հորդորում է՝ սովորել առաջին օգնության հիմնական հմտությունները, պարբերաբար թարմացնել գիտելիքները, տանն ու մեքենայում ունենալ համալրված առաջին օգնության պայուսակ, երեխաներին սովորեցնել՝ ինչպես ճանաչել վտանգը և ում դիմել, դպրոցներում ու կազմակերպություններում անցկացնել գործնական պարապմունքներ, առաջին օգնության ուսուցումը հասանելի դարձնել նաև հաշմանդամություն ունեցող, տեղահանված և խոցելի խմբերի համար։
Աղետը կարող է վրա հասնել հանկարծակի, բայց անպատրաստ լինելը անխուսափելի չէ։ Առաջին օգնություն իմացող յուրաքանչյուր մարդ իր ընտանիքի և համայնքի դիմակայունության կարևոր օղակն է։ Ով իրազեկված է, նա պաշտպանված է։
Կարդացեք ու դիտեք նաև՝
