Այս տարի Հայ Առաքելական Եկեղեցին հուլիսի 12-ին կնշի Հիսուս Քրիստոսի Պայծառակերպության՝ Վարդավառի տոնը։ Այն Հայ Առաքելական Եկեղեցու հինգ տաղավար տոներից երրորդն է և նվիրված է Քրիստոսի Պայծառակերպության ավետարանական իրադարձությանը։
Վարդավառը ժողովրդի շրջանում հայտնի է նաև ջրախաղերով։ Տոնի ամենատարածված ժողովրդական սովորույթներից են միմյանց վրա ջուր ցողելը և աղավնիներ բաց թողնելը, որոնք խորհրդանշում են ջրհեղեղը, Նոյի ընտանիքի փրկությունը և Նոյի ուղարկած աղավնուն։
Մինչդեռ Հայաստանի տարբեր բնակավայրերում Վարդավառի տոնակատարությունն ունի նաև տեղական առանձնահատկություններ։ Այդպիսին է Տավուշում պահպանված «Վրթիվոր» ավանդույթը, որի համաձայն տոնը նշվում է հուլիսի վերջին կիրակի օրը։
Վարդավառի իրական խորհուրդն ու տավուշյան Վրթիվորը
Ինչո՞ւ է Տավուշում Վարդավառը նշվում հուլիսի վերջին կիրակի օրը։ Ի՞նչ պատմական արմատներ ունի այս ավանդույթը, ինչպե՞ս է այն ձևավորվել և ինչպիսի՞ վերաբերմունք ունի դրա նկատմամբ Հայ Առաքելական Եկեղեցին։
Տեր Աբելի հետ զրույցում անդրադարձել ենք Վարդավառի իրական հոգևոր խորհրդին, Տավուշում պահպանված ավանդույթին, ինչպես նաև այն հարցին, արդյո՞ք ժամանակն է քննարկելու միասնական տոնակատարության հնարավորությունը, թե՞ կարևոր է շարունակել պահպանել տեղական ավանդույթը։
